Gelderse Federatie St. Hubertus

Nieuws

In Memoriam vicevoorzitter van de Gelderse Schuttersfederatie Geert Staring.

 

Oud Zevenaar 5 september 2017

 

 

Beste Roy, Sandra, Peggy en Guido,
Beste Laura, Jeroen, Rob en Laura, …..lieve kleinkinderen….
Beste Familieleden, buurt en dorpsgenoten, beste schuttersvrienden en vriendinnen, Gildebroeders en zusters, dames en heren, jongens en meisjes.

Het is vorige week dinsdag rond de klok van zes uur ‘s Avonds…
Ik kom thuis van mijn werk en denk zoals vaak…laat ik Geert even bellen….
Hoi Geert met Wim…hoe gaat ie… Och ut geet wel… gelukkig ben ik weer van de penicilline kuur af…,
vurige week na de begravenis van Rietje hak ut ien een keer weer te pakken….
Mar gelukkig get ut wer wa beter…nou zien dak gauw op huus an kan…
want ik wil toch wel gern weer noar huus toe…

Daarna kuieren we nog een beetje over de schutterijen zoals we dat altijd deden
en Geert zei nog… zondag kank dur nie bej zien… mar doet ze allemaol de groeten van me…
mar de volgende bestuursvergodering dan bunk dur wer bej…..

Oké Geert…doet kalm an… dinkt oan ow eige en de rest kumt wel.
Houdoe wa… Ja…Ajuus klinkt ut nog aan de andere kant…

De morgen daarna om 07.00 uur belt Guido me met het verschrikkelijke nieuws….
Ons pa is vannacht overleden… Ik kon en kan het nog steeds niet bevatten…..

Geert Staring…. Onze nestor van de Gelderse Schuttersfederatie… dat die dur nie meer is…
dat kan toch niet…. mar toch was het zo….

Praten we over de schutterijen in Gelderland…dan doe je dat in een adem met Geert daarin te vernoemen.
Hij was zo enorm betrokken bij alles wat er gebeurde in de schutterswereld van onze Provincie.
Geert was voor ons als bestuurslid het grote voorbeeld want hij wist precies hoe de dingen in het
verleden gelopen waren.
Soms was het moeilijk voor hem om te begrijpen en te accepteren dat dingen gingen veranderen in die
grote federatie van schutterijen en gilden, maar hij stond altijd positief achter de besluiten van de
overige bestuursleden.
Buiten het feit dat Geert een enorme staat van dienst heeft gehad in het Gelderse Schutterswezen
is hij altijd gewoon zijn eigen ding blijven doen.

Persoonlijk leerde ik Geert pas goed kennen toen ik in 2006 in het federatie bestuur terecht kwam.
Onmiddellijk had ik een enorme steun aan hem. Vanaf het moment dat ik aantrad als voorzitter heb
ik hem heel wat keren gebeld voor raad en daad. En of dat nou ‘s ochtends vroeg was omdat ik ergens
slecht over geslapen had of ’s avonds laat na een vergadering….
Ik vond altijd een luisterend en begrijpend oor bij de nestor van de Gelderse Schuttersfederatie.

Als een vaderlijk figuur ontfermde hij zich vaak over mij en zei dan vaak aan het einde van het gesprek
aan de telefoon….Wim…zeg maar gewoon dat we het zo doen….ik sta achter je.
Dit ga ik missen …dat weet ik zeker….maar van de andere kant mag ik blij en trots zijn dat ik Geert als
een soort leermeester heb mogen meemaken in mijn schuttersleven.
En ik weet ook dat dat voor vele anderen bestuursleden in onze federatie, en daarbuiten zo zal zijn.

Geert trok jarenlang de kar ook van de schutterskring De Liemers.
Hij stond ook daar als voorzitter en bestuurslid, midden tussen de verengingen en kende zijn buurtgenoten
als geen ander… Van elke vereniging wist hij hoe de vlag er letterlijk bijhing.
Het is daarom ook mooi dat zovelen van verschillende verenigingen hier uit de Kring, maar zeker ook van
daarbuiten vandaag aanwezig zijn om Geert hun laatste eer te bewijzen, Hij was echt een van ons allen.

En wie kende Geert niet… altijd aanwezig, de laatste jaren altijd in zijn rolstoel in ons midden.
Iedereen wist het, en iedereen hield er rekening mee…. Iedereen vroeg er ook niet naar…want men wist op elk schuttersconcours in Gelderland… daar kwam Geert… …dus zorgden men ervoor dat hij er bij kon zijn…
met zijn handicap.
Standaard… en steevast…ook buiten Gelderland. Want ook in Limburg, Brabant en daarbuiten wist men wie
Geert Staring was. Elk jaar trouw bezocht hij het Oud Limburgse Schuttersfeest en zat hij vooraan bij de tribune
te genieten van alle folklore en traditie die aan hem voorbij kwam marcheerden.
En als ie geen plek kreeg met zijn rolstoel….nou reken maar dan liet hij dat wel even weten aan de organisaties…
hij wurmde zich er wel tussen…letterlijk en figuurlijk…

Geert kon ook zo heerlijk genieten van alles wat de Schutterijen en Gilden in Gelderland lieten zien.
Als voormalig jurylid zag hij vaak verenigingen aan zich voorbijtrekken waarover hij dan na afloop in
petit comité dan wel zijn mening over het marcheren en andere zaken met ons deelde.
Zo was Geert…recht voor zijn raap…maar wel met humor en respect. Dat kon ie…als geen ander…

Ook voor de plaatselijke verenging EMM hieruit Ooy-Zevenaar heeft hij altijd een groot schutters hart gehad.
Hij heeft zich daarvoor in zijn begin jaren als vendelier en als bestuurslid,
toen nog….letterlijk de bene onder de kont uut gelope…
Want hij was in staat om…wanneer er iets te doen was van de schutterij…. de zaak thuis in de steek te laten
en op te gaan voor het schuttersleven in de Ooy en buiten.
Dat werd soms door anderen personen niet zo gezien … waardoor hij zich verdreven voelde uit de vereniging.
Maar neem van mij aan dat hij EMM altijd een zeer warm hart is blijven toedragen… in goede en in slechte tijden….
Hij sprak altijd over jullie… vol trots…
Wees daar van overtuigd en wees er trots op met zijn allen hier in deze gemeenschap…..

Geert Zijn staat van dienst is echt enorm geweest.

In 1970/1971 werd Geert Koning van de schutterij EMM hier in Ooy Zevenaar.
En toen was het schuttershek van de dam… en stond de poort los naar meer…
In 1971 werd hij Federatie Koning van geheel Gelderland
En toen hij in 1973 in het bestuur kwam van EMM werd er ook steevast vergaderd in Zaal Staring.
In 1980 trad Geert toe als secretaris van de schutterskring de Liemers en vanaf 1986 werd hij zelfs
voorzitter van deze overkoepelende regio.
Met name in deze functie heeft Geert zeer veel betekend voor de verenigingen in de regio tot aan zijn
laatste dagen toe.
In 1982 werd Geert voorzitter van de hoofdcommissie van het Landjuweel wat later in Zevenaar zou plaatsvinden.

Vanaf 1985 kwam Geert ook in aanraking met het Jurycollege en werd hij zelfs voorzitter van deze
zeer belangrijke commissie van de Gelderse Schuttersfederatie.

Voor zijn verdiensten werd hij in 1986 al benoemd als lid in de Gilderaad van Gelderland.

In 1994 werd Geert voor al zijn verdienste voor de gemeenschap koninklijk onderscheiden.
Met trots droeg hij altijd deze waardering met zich mee.

Zo ging zijn schuttersleven door, dag en nacht. Hij zetten zich voor alles en iedereen in en was voor
ons als federatiebestuur een groot voorbeeld.
Daarvoor was het voor ons ook vanzelfsprekend dat Geert in 2011 toetrad tot de orde van de
Heilige St. Sebastianus in Europa.
Met deze stap droeg hij ook daar zijn steentje bij aan de menselijke en materiele ondersteuning in
het hedendaagse Europa.

Geert Staring… een naam welke wij allen in respect zullen blijven uitspreken en nooit zullen vergeten.
Wanneer we de woorden uitspreken van broederschap, trouw en dienstbaarheid zullen we dat doen in zijn gedachten.
Klaar staan voor je naaste, trouw zijn aan je vereniging en dienstbaar zijn zoveel je maar kan.

Geert, dank je wel voor alles en adieu….