Afscheidstoespraak Europa Koning Leo Niessen 2018-2021 (2022)

Een allerlaatste woord, een laatste gedachte, een laatste bedankje.

Vier jaar Europees koninklijk paar, vier jaar inzet voor de schutterswezen, vier jaar inzet voor jullie, waarin we ons hart voor iedereen openden.
Daar kunnen we alleen maar dankbaar voor zijn en een dankjewel uitspreken.
De eerste grote dank gaat uit naar mijn koningin Irma, die alles mede mogelijk heeft gemaakt.
Dankzij haar grote enthousiasme hebben we dit koningsambt samen gedragen en hebben we het ambt echt samen kunnen beleven. Dank je wel lieverd, ik hou van je.

Een grote dank ook uit naar de Europese Gemeenschap van Historische Schuttersgilden, die het mogelijk maakte om het Europese Schutterswezen te leren kennen. 
Dank aan alle schuttersvrienden die ons vier jaar lang hebben gedragen, met ons hebben geleefd.
Het waren mooie jaren die ons vele nieuwe vrienden hebben gebracht.
We hebben veel nieuwe verenigingen en broederschappen leren kennen. Nieuwe tradities en gebruiken. 
We hebben ook geleerd dat alle schutters in Europa in hun hart, dezelfde mensen zijn, ongeacht welke taal ze spreken. Mooie mensen met een groot hart, niet alleen voor het Schutterswezen, maar voor de hele gemeenschap. 
En het is waar wat men zegt: “Schutter zijn is meer dan alleen een schuttersfeest vieren”

Maar het was niet alleen 4 jaar schuttersfeesten en andere leuke evenementen bezoeken. 
Er was ook zoiets als corona.
Gedurende deze tijd realiseerden we ons dat we elkaar nodig hebben.
Het werd stil in de schutterswereld, te stil.
Er waren nog maar een paar afspraken over en er waren veel regels waar we allemaal rekening mee moesten houden, daarom hebben we voor elke afspraak regels opgesteld, bijvoorbeeld waar je wel en niet foto’s mag maken, waar je een mondkapje moet dragen enzovoort.
Gewoon om er zeker van te zijn dat er geen verkeerde beelden op het net komen zodat mensen met een vinger naar ons schutters konden wijzen.
Deze Corona-jaren hebben we elke dag geprobeerd om het schutterswezen te laten leven in de sociale media. Het versturen van ansichtkaarten om mensen aan te moedigen. We belden elke dag mensen en vroegen hoe het met ze ging. Maandelijks een Schützenzoom evenement gemaakt. Maakten zelfs een lied. Deden alles wat in onze macht lag. Gewoon om het schutterswezen moed te geven om door te zetten en om, zoals ik altijd heb gezegd, de kaars die in ons hart brandt het schutterswezen zuurstof te geven zodat hij blijft branden.

Na de hoogwaterramp probeerden we donaties in te zamelen om de vele slachtoffers te helpen. Ook voor de Oekraïne en deze oorlog is nog steeds niet voorbij en de slachtoffers hebben nog steeds elke cent nodig voor steun. Als we dan zien hoeveel er wordt gedaan voor ondersteuning door het EGS, en door bijvoorbeeld de heer Hoffmann en mevrouw Stimmel, en de schutters van Krakau, dan verwarmt dat mijn hart.
Dan zijn we echt trots op onze schutterswereld. 

Dan waren er dingen die alles een beetje moeilijker voor ons maakten.
In Rome brak Irma haar arm, onze beide vaders zijn van ons heengegaan en ook onze eigen gezondheid was niet altijd tip top in orde. Allemaal zaken waardoor we afspraken moesten afzeggen, maar op die momenten moesten we aan onszelf denken.
Ik denk dat we vier jaar lang hebben gedaan wat we konden, de weg gingen die ons hart ons liet zien.
Het heeft ons in ieder geval geweldig veel voldoening en plezier gebracht, en ik denk dat het ook goed was voor het schutterswezen in Europa.

Ik kan nu alleen maar buigen voor jullie allemaal,
voor jullie hulp,
jullie vriendschap,
jullie vertrouwen.

Wij danken jullie allemaal.
Leo en Irma Niessen.